Τα τελευταία νέα του Central Asia Adventure tour

ADVENTURE TOUR CENTRAL ASIA 

9/08/2022

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3o – “Στην Έρημο του Καζακστάν”
Αφήνοντας πίσω την τελευταία πόλη της Ρωσίας το Αστραχαν κατευθυνθήκαμε προς τα σύνορα με το Καζακστάν.
Τα Γεωπολιτικά αυτά σύνορα απέχουν μόλις 75 χιλιόμετρα αλλά τα Γεωφυσικά σύνορα είναι το πέρασμα του Ποταμού Ουράλη μέσω μιας γέφυρας κατασκευής του Β. Παγκόσμιου Πολέμου.
Η Κεντρική Ασία περιμένει να μας υποδεχτεί και το όνειρο επιτέλους δείχνει να γίνεται πραγματικότητα!
Τυπικές διαδικασίες στα σύνορα που κράτησαν γύρω στην 1.5 ώρα και οι μοτοσυκλέτες μας αγγίζουν το έδαφος της Μεγαλύτερης Ευρασιατικης Στέπας όπου υπήρξε και ένα Ιστορικό Σταυροδρόμι που φιλοξένησε πολλούς διαφορετικούς λαούς.
Ανέκαθεν υπήρχαν ισχυροί δεσμοί με την Ρωσία και για αυτό το Καζακστάν ήταν η τελευταία από τις Δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ διακηρύσσοντας την ανεξαρτησίας της μόλις στις 16 Δεκεμβρίου του 1991.
Οι πληροφορίες που έχουμε από τον τελευταίο Έλληνα μοτοσικλετιστή Kostas Tsiadis που πέρασε από την περιοχή το 2019 είναι πολύ χρήσιμες όπως αποδεικνύεται.
Το πρώτο πέρασαμα είναι Σύνορα – Atyrau 357ΚΜ στο σύνολό τους.
Απο αυτα τα 250 είναι ένας δρόμος όπου κατ ουσίαν ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ είναι υπό κατασκευή ,με συνεχείς παρακάμψεις μέσα στην Έρημο.Περιλαμβάνονται πολλά κομμάτια χαλικοδρομου αλλά και πολλά κομμάτια- κατά διαστήματα -παχιάς Άμμου.
Αυτό το τελευταίο κομμάτι είναι αυτό που “κοκκινίζει” στα μάτια μας σε σύγκριση με οτιδήποτε άλλο μπορείς να παρατηρήσεις μέσα από την ΑΠΕΙΡΗ σκόνη των Φορτηγών αλλά ακόμη πολύ χειρότερα από τους τοπικούς Ήρωες που οδηγώντας τα τεράστια LAND CRUISER V8 νομίζουν πως βρίσκονται στο PARIS DAKAR.
Η κατάσταση κρίνεται με μια λέξη….ΕΠΙΒΙΩΣΗ.
Λένε πως πολλοί Έλληνες μαζί είναι πρόβλημα και υπάρχει μια πραγματικότητα σε αυτό λόγω της ιδιαιτερότητας της φυλής μας που την χαρακτηρίζει το ΤΑΠΕΡΑΜΕΝΤΟ δημιουργώντας κάποιες φορές εντάσεις δίχως σοβαρό λόγο.
Όταν όμως αυτό μεταφραστεί σε ένα σώμα μια ψυχή εξαιτίας των καταστάσεων τα πράγματα ειναι πολύ διαφορετικά…..για τους άλλους.
Επτά #tenere700 και ένα Transalp 650 υπερφορτωμένα ξεχύνονται με το λάκτισμα του Προπομπού ανά δυάδες σε ένα πραγματικό Σερφάρισμα μέσα στην οδηγική κόλαση της Ερήμου του Καζακστάν.
Είναι τέτοιος ο ρυθμός όπου στις ανασυγκροτήσεις όλος ο κόσμος σταμάτα και ζητά πολύ ευγενικά να φωτογραφηθεί μαζί μας.
Ρεκόρ ΝΑΙ !!! Χρειάστηκαν 4,5 ωρες μόλις για να φτάσουμε κατάκοποι και σκονισμένοι στην πόλη του Atyrau και η υποδοχή που μας επιφύλασσαν είναι Ονειρική.
Η διεύθυνση του Ξενοδοχείου είχε κανονίσει φωτογράφιση σε ένα τοπικό κανάλι και όλοι νιώθουμε σαν οδηγοί του WRC.
Σε όλους αξίζουν πολλά
συγχαρητήρια αλλά τα εύσημα τα κερδίζει κατά κράτος ο Tsirliganis Lazaros όπου δικαβαλο με τον μικρό του γιο έχει καταφέρει το ακατόρθωτο…….
Βραδινή έξοδος στην πόλη και ξεκούραση μιας ημέρας μιας και η Ομάδα οδηγάει 8 ημέρες ακατάπαυστα καλύπτοντας 500 χιλιόμετρα καθημερινά κατά μέσο όρο.
Το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε με στόχο να φτάσουμε στην πόλη Beyneu ,μια απόσταση 438 ασφάλτινων χιλιομέτρων δίχως κανένα οδηγικό ενδιαφέρον, μιας και η διαδρομή εξελίσσονταν σε ένα τόξο στο Βορειοανατολικό άκρο της Κασπίας Θάλασσας μέσα από μια απέραντη Έρημο γεμάτη Καμήλες και Άλογα. Φανταστείτε δηλαδή τον Κάμπο της Λάρισας χωρίς ίχνος φυτών και λόφων• απλά βαρετά.
Η πόλη του Beyneu βρίσκεται πολύ γρήγορα μπροστά μας καθώς τα 500 ασφάλτινα χιλιόμετρα είναι περίπατος πλέον.Πρόκειται ουσιαστικά για μία πόλη στο πουθενά που χρησιμοποιείται για Εμπορικούς σκοπούς διαθέτοντας ένα πολύ μεγάλο Σταθμό Τραίνων.
Έτσι αφου δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον συνεχίσαμε για αλλά 75 ΚΜ και βρεθήκαμε νωρίς το απόγευμα στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν όπου είναι και το κεφάλαιο που θα ακολουθήσει……
Τα κοντέρ γράφουν 4032 χιλιόμετρα πλεον και συνεχίζουμε…
 

 

6/08/2022

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: “Διασχίζοντας τον Καύκασο: Γεωργία ,Τσετσενια ,Νταγκεσταν Ρωσια”
Αφήνοντας πίσω μας την Τουρκία
μετά το Αρνταχαν ανηφορισαμε μέσα από ένα εκπληκτικό τοπίο γεμάτο με πανέμορφα βουνά, λίμνες και ποτάμια και φτάσαμε στα συνορα με τη Γεωργία . Η συγκεκριμένη χώρα ήταν από τις πρώτες στην περιοχή του Καυκάσου που ζήτησε την ανεξαρτησία της από την παλαι ποτε Σοβιετική Ένωση. Η εικόνα που συναντήσαμε μετά από τόσα χρόνια ανεξαρτησίας, ήταν εκείνη που έμοιαζε με βομβαρδισμενη στην κυριολεξία χώρα!Άθλιο οδικό δίκτυο, χώρια σπο άλλον αιώνα, οδηγοι ακρως επικινδυνοι χιλιαδες αγελαδες και σκυλια να πεταγονται στο δρόμο •ίσως το πιο επικίνδυνο πέρασμα για μοτοσυκλετα.
Οι πρώτες σταγόνες βροχής έκαναν την εμφάνιση τους και σύντομα μετατράπηκαν σε καταιγίδα. Ένα σύντομο χωμάτινο κομμάτι δοκίμασε τις αντοχές όλων μας και ουσιαστικά το ADVENTURE μόλις είχε ξεκινήσει!!!Κάποια περάσματα κι εδώ από πανέμορφα βουνά μας οδήγησαν στην Πρωτευουσα Τιφλίδα όπου και διανυκτερευσαμε. Μια πόλη χτισμένη στα δυτικά πρότυπα, με μεγάλους ουρανοξύστες εμπορικά κέντρα και πολύ κόσμο που δεν συγκρινονταν με τίποτα με αυτό που είχαμε ζήσει νωρίτερα.
Το επόμενο πρωί συνεχίσαμε το ταξιδι μας και η διαδρομή μέχρι να βγούμε από την πόλη φάνταζε απλά σαν εφιάλτης. Η Κηφισίας σε ώρα αιχμής είναι τίποτα μπροστά σ αυτό που βιωσαμε . Προορισμός μας τα σύνορα με τη Ρωσία.
Ακολουθησαμε τον Στρατιωτικό Δρόμο της Γεωργίας που εκτείνεται στα 212χλμ μεταξύ Τιφλίδας και Βλαδικαβκαζ και ακολουθεί την παραδοσιακή διαδρομή που χρησιμοποιουσαν οι εισβολείς και οι έμποροι ανά τους αιώνες. Η διαδρομή μας αντάμειψε και με το παραπάνω • διασχίσαμε το όρος Κασμπεκ (ανενεργό ηφαιστειο της οροσειράς του Καυκάσου) ,περάσαμε από το Μνημείο Φιλίας της Ρωσίας και της Γεωργίας και οδευαμε προς τα σύνορα. Δεν καταφέραμε όμως να περάσουμε τα σύνορα αμέσως καθώς η μοτοσυκλετα του Σπύρου παρουσίασε ένα πρόβλημα στο ρουλεμάν του πίσω τροχού λόγω του μεγάλου φόρτου και των πολλών χιλιομέτρων και χρειάστηκε επισκευή στην Τιφλιδα. Αφού τελείωσαν όλα καλώς ή ώρα ήταν προχωρημένη και η βροχή έντονη. Έτσι η Μόνη των Αρχαγγελων Μιχαήλ και Γαβριήλ μας φιλοξένησε μέχρι να ξημερώσει.
Ξημερώματα λοιπόν περάσαμε τα σύνορα, τα μόνα χερσαία ανοιχτά σύνορα των Ρώσων στην ανατολική τους πλευρά, οπότε η ταλαιπωρία ήταν τεράστια. (7 ώρες ατελειωτων ουρων ).
Το ονειρο όμως είχε αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα!!!!Το πέρασμα από τη Ρωσική Ομοσπονδία μας άνοιγε τις πυλες για την Κεντρική Ασία!!!!!
Περνώντας από την Τσετσενια η πόλη που μας φιλοξένησε το βράδυ ήταν η πόλη του Χασαβιουρτ (Khasavyrt) στο Ομοσπονδιακό υποκείμενο του Νταγκεσταν η αλλιώς “Χώρα των Βουνων”. Το Νταγκεσταν πληθυσμιακά είναι το πιο ανομοιογενες ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Με εξαίρεση τους Ρώσους τα υπόλοιπα φύλα είναι είτε Καυκασια είτε τουρκικά τα οποία έχουν διατηρήσει τις ιδιαίτεροτητες τους λόγω του ορεινού ανάγλυφου της περιοχής και της χαμηλής αστικοποιησης .
Το μουσουλμανικο στοιχείο είναι πολύ πιο έντονο ακόμα και από την Τουρκία. Οι δρόμοι επιτέλους και πάλι καλοι αλλά οι οδηγοί λίαν επιεικώς “δολοφόνοι”. Η φωνή του Ιμαμη από τα μεγάφωνα σήμαινε πως έχουμε φτάσει σωοι και αβλαβείς!!!!
Το επόμενο πρωί συνεχίσαμε πιο βόρεια για το Αστραχαν .Οι δρόμοι γεμάτοι μπλόκα, μικτά Στράτου και Αστυνομίας μιας και η περιοχή (Τσετσενοι Αυτονομιστες και Ντακεστανιοι) βρίσκεται στο πλευρό της Ρωσίας στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. Τα χιλιόμετρα περνούν, η βενζίνη παμφθηνη κι εδώ και χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε να διασχιζουμε ένα “ερημικο” κομμάτι στην κυριολεξία 200χλμ από την Κασπία Θάλασσα, το οποίο μας προετοίμαζε γι αυτο που θα ακολουθούσε. Το απόγευμα μας βρήκε στην τελευταία πόλη Νοτιοανατολικα της Ρωσίας στο Αστραχαν .Χτισμένη στο Δέλτα του ποταμού Βολγα στις εκβολές του στην Κασπία Θάλασσα το Αστραχαν είναι μια πόλη με υπέρλαμπρα κτίρια μεγάλα ξενοδοχεία και καλό οδικό δίκτυο. Εκεί εγκατασταθηκε ο Ι.Βαρβακης στις αρχές του 1776 και ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με την παραγωγή και την εμπορία του χαβιαριου.
Τα κοντέρ μας είχαν γράψει 3250 χλμ σε έξι οδηγικα μέρες.
Σήμερα περάσαμε τα σύνορα Ρωσίας-Καζακστάν και από τα πρώτα κιολας χιλιόμετρα είμαστε όλοι οδηγικα εξτασιασμενοι!!!!
Ανυπομονούμε να οδηγήσουμε και να σας περιγράψουμε τη συνέχεια!!!
 

 

 

2/08/2022

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο: “Στα Βάθη της Ανατολής”
Οι 3.5 πρώτες μέρες του Central Asia Adventure Tour πέρασαν διασχίζοντας την Τουρκία.(2100 km). Μια χώρα με πολύ καλό οδικό δίκτυο στο σύνολό της, όπου μπορεί κάποιος να κάνει όμορφες και φθηνές διακοπές , επιλέγοντας πόλεις της αρεσκείας του.
Το δικό μας γρήγορο πέρασμα μετά το Τσεσμέ περιελάμβανε ιστορικές για εμάς πόλεις όπως η Σμύρνη (Izmir), το Ικόνιο (Konya), το Γκιόρεμε (Goreme) και η Καισάρεια (Kayseri) στην περιοχή της Καππαδοκίας ,η Σεβάστεια / Σίβας (Sivas) το Ερζουρούμ (Erzurum) στα βάθη της Ανατολής.και το Αρνταχαν(Ardahan)στην έξοδο για Γεωργία.
1η μέρα: Χίος-Τσεσμέ- Ικόνιο (720km)
Παίρνοντας το πρώτο πλοίο της γραμμής από τη Χίο φτάσαμε στο γειτονικό Τσεσμέ νωρίς το πρωί της Παρασκευής. Εκεί μας περίμενε μια έκπληξη, ο φίλος μας από την Σμύρνη Mutlu Önol που ήξερε για το ταξίδι που ετοιμάζαμε μας επισκέφτηκε στο λιμάνι μαζί με την οικογένειά του για να μας καλωσορίσει και ταυτόχρονα να μας ξεπροβοδίσει για τη συνέχεια του ταξιδιού μας .Κάποιες καθυστερήσεις στο τελωνείο, ένα γρήγορο πρωινό και είμαστε έτοιμοι για την πρώτη “μεγάλη” οδηγικά μέρα. Η θερμοκρασία ήταν κολλημένη στους 40 βαθμούς Κελσίου γεγονός που δυσχέραινε το πολύωρο ταξίδι μας. Μια λάθος έξοδος στον περιφερειακό της Σμυρνης μας , πρόσθεσε επιπλέον χιλιόμετρα με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο Ικόνιο αργά το βράδυ , κουρασμένοι κι εξαντλημένοι από τη ζέστη αλλά και απογοητευμενοι μιας και δεν υπήρχε κανένα οδηγικό ενδιαφέρον με τους τεράστιους δρόμους στα τόσα χιλιόμετρα που καναμε
2η μέρα: Ικόνιο – Γκιόρεμε (280km)
Αφήσαμε πίσω μας την παλιά πρωτεύουσα των Σελτζούκων (Konya) και συνεχίσαμε την πορεία μας για μία από τις μεγαλύτερες περιοχές της Μ. Ασίας, την Καππαδοκία. Μια περιοχή με τεράστια ιστορία καθώς έχει κατακτηθεί από τους Χετταίους, τους Ασσύριους, τους Μακεδόνες, τους Πέρσες, τους Ρωμαίους , τους Βυζαντινούς και τους Σελτζούκους. Καθένας από τους παραπαάνω πολιτισμούς έχει αφήσει τα δικά του σημάδια που διακρίνονται έως και σήμερα. Λίγα τα χιλιόμετρα της δεύτερης ημέρας στην Τουρκία και το Γκιόρεμε μας αποζημίωσε και με το παραπάνω για την ταλαιπωρία της προηγούμενης μέρας. Μια πόλη κυριολεκτικά λαξευμένη σε ηφαιστειογενή βράχο, πύλη του Εθνικού Πάρκου, μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO , στο οποίο βρίσκονται ναοί σε σπηλιές του 10ου και 11ου αι. Μια πόλη μοναδική στον κόσμο που κάθε άνθρωπος αξίζει να επισκεφτεί!Η διαμονή από τα “λουξ” ξενοδοχεία μέχρι και το πολύ καλά οργανωμένο και οικονομικό camping καθώς και το πολύ καλό φαγητό συνθέτουν το ιδανικό σκηνικό.
3η μέρα: Γκιόρεμε – Ερζουρούμ ( 720 km)
Οι ήχοι από τα αερόστατα ήταν αυτοί που μας ξύπνησαν τις πρώτες κιόλας πρωινές ώρες της Κυριακής , αλλά η εικόνα τους στον ουρανό της Καππαδοκίας ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία για όλους μας. Μια ακόμη δύσκολη οδηγικά μέρα ξεκινούσε με προορισμό το Ερζουρούμ (Θεοδοσιούπολη). Μια διαδρομή ανάμεσα στις απέραντες κοιλάδες της Ανατολής , χωρίς κάποιο οδηγικό ενδιαφέρον και παλι. Η διαδρομή άρχισε ουσιαστικά να αποκτά ενδιαφέρον για μας αφού περάσαμε την πόλη Σίβας ή ιστορικά “Μικρά Αρμενία”, μια πόλη χτισμένη πάνω από την ευρεία κοιλάδα του ποτααμού Άλυ, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της Ανατολής. Ανηφορίζοντας στα πρώτα βουνά που συναντήσαμε ,μέχρι τώρα, φτάσαμε έως τα 2250 μ. υψόμετρο και διασχίζοντας μια πανέμορφη κοιλάδα καταλήξαμε στον τελικό προορισμό μας , την πόλη του Ερζουρούμ.
4η μέρα: Ερζουρούμ- Αρνταχάν (380ΚΜ)- Γεωργια
Η χθεσινή ημέρα μας επιφύλασσε το καλύτερο οδηγικό κομμάτι μέχρι τώρα στην Τουρκία. Ανηφορίζοντας μέσα από μια χαράδρα αντικρίσαμε έπειτα από μέρες καταπράσινα τοπία , ποτάμια και αντιθέσεις χρωμάτων που δημιουργούνται από τα πετρώματα των βουνών. Αυτές οι όμορφες εικόνες μας σύνοδευσαν μέχρι την πόλη της βορειοανατολικής Τουρκίας, Αρνταχάν, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία. Πριν το Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1828-9), στο Αρνταχάν ζούσαν κυρίως Αρμένιοι. Μετά τον πόλεμο, ως μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, γνώρισε οικονομική άνθιση. Αποτέλεσε κέντρο περιοχής εγκατάστασης Ποντίων΄μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-8, όταν και εγκαταστάθηκαν Πόντιοι από διάφορα μέρη του Πόντου. Το 1921, με τη Συνθήκη του Καρς επικυρώθηκε η παραχώρηση του Αρνταχάν στην Τουρκία. Οι πρόσφυγες από το Αρνταχάν εγκαταστάθηκαν στα χωριά Ηλιόλουστο και Χωρύγι του Κιλκίς, Λευκώνας, Άνω Πορόια Σερρών και Σέρρες, Πανόραμα και Πολίχνη Θεσσαλονίκης.
Και κάπως έτσι αφήσαμε πίσω μας την Τουρκία. Μια χώρα με μεγάλο ενδιαφέρον εξαιτίας των εναλλαγών της. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι πως στα παράλια και στις μεγάλες πόλεις κυριαρχεί ο Δυτικός τρόπος ζωής ενώ όσο προχωράμε “προς Ανατολάς” κυριαρχεί το έντονο θρησκευτικό στοιχείο.Ακόμη στο Βορειοανατολικό τμήμα της συναντάς παραγκουπόλεις στις οποίες η κοπριά των ζώων χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη εν έτη 2022…προκειμένου να ζεστάνει τους κατοίκους των Χωριών που διαμένουν εκεί.
Μια Χώρα με τεράστιες αντιθέσεις μια Χώρα όπου φιλοξενεί πολλές Εθνότητες μαζί μια Χώρα με τέλειο Οδικό δίκτυο και πάνω από όλα μια Χώρα πολύ οικονομικά αρεστή για την δική μας τσέπη.
Και έτσι με το καλωσόρισμα του νέου μήνα το μεσημεράκι βρεθήκαμε στα σύνορα με την Γεωργία.
Επόμενο κεφάλαιο Γεωργία- Ρωσία- Τσετσενια η αλλιώς το πέρασμα μας από τον ΚΑΥΚΑΣΟ……

 

 

28/07/2022

Το “Μεγαλύτερο” Adventure Tour μας έχει ήδη ξεκινήσει!!!!
Εννέα διαφορετικά άτομα δοκιμάζουν τις αντοχές τις δικές τους αλλά και των μοτοσυκλετών τους σε διαφορετικά τερένστη Κεντρική Ασία!!!!
Στόχος τους να ταξιδέψουν από την Ελλάδα στο Κιργιστάν και πίσω σε λιγότερο από 40 μέρες!!!!
Στα 15.000 αυτά χλμ θα διασχίσουν 8 διαφορετικές χώρες, οδηγώντας με κλιματικές αυξομειώσεις σε όλο το ταξίδι!!!
Οι Ηλίας Μερεντίτης , Σπύρος Καλημέρης, Νίκος Κούρτης, Γιάννης Παπαθανασίου, Λάζαρος Τσιρλιγκάνης ,Θωμάς Τσιρλιγκάνης ,Ιάσων Τσιρλιγκάνης και Phillipe Reichlin συμπορεύονται στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ , όνειρο ετών του Διοργανωτή Δημήτρη Χελιώτη που έχει επιμεληθεί το ταξίδι ανάλογα με τις δυσκολίες που προκύπτουν τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της Πανδημίας και όλων όσων επικρατούν στις χώρες αυτές.
Το ταξίδι αυτό δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την βοήθεια της @YamahaMotorGreece ,της @iponegr του @motodictio , του @tzortzopoulos_moto_fashion ,της @extraproducts.tasoulis .